De elfstedenkoorts is al weer even gaan zakken. Maar voor velen is er niets mooiers te bedenken dan hun startbewijs eindelijk te kunnen benutten en hun vakmanschap te bewijzen door de finish te halen. Twee keer was ik er bij, nee, niet als schaatser ( ik kan niet goed schaatsen en je eigen grenzen kennen, is ook een vorm van vakmanschap, toch?) maar wel als meelevend publiek.
In 1985 woonde ik in Sneek aan de Zwette en hoorde we s'ochtends vroeg, voordat we ook maar iets zagen, het suizen van heel veel ijzers die steeds dichterbij kwamen, een uniek en ritmisch geluid dat ik nooit meer zal vergeten! Deze kopgroep was net een beetje op stoom en had nog geen hulp nodig , hoe anders was het aan het eind van de avond met alle gewone schaatsers!
We waren de hele dag meegereisd om vrienden, bekenden en onbekenden de helpende hand te bieden, veters te strikken, warme choco paraat te houden, te helpen bij het opstaan en aan te moedigen. Was de hulp overdag vooral praktisch, s'avonds werd het steeds meer geestelijke steun.Vanaf half 11 stonden we bij Bartlehiem in de snijdende vrieskou en schreeuwden we de schaatsers richting finishlijn aan de Bonkevaart te Leeuwarden. Doorgaan, door,door, je kunt het nog halen!
Sommigen waren totaal verdwaasd en wisten niet meer welke kant ze op moesten. Met baarden van ijspegels en ogen alsof ze zojuist een joint hadden genoten. We goten er een slok koffie met Berenburg in, zetten ze recht op hun schaatsen in de goede richting en weg waren ze, de donkere nacht in. Vanaf kwart over 11 durfden we niet meer te roepen dat ze het nog zouden halen, als je na 12 uur binnen kwam, kreeg je immers geen medaille meer. We reden daarom snel naar de Bonkevaart, om daar de laatste schaatsers binnen te zien komen en toe te juichen. 2 minuten voor 12 zien we een groepje van 3 langzaam de finish naderen. De middelste schaatser heeft het moeilijk en wordt ondersteund door de andere twee.
Dan klinkt het eindsignaal, 30 seconden vóórdat ze over de finish gaan. Even houdt het publiek de adem in, dan barst een oorverdovend gejuich los.
|